Mide asidinin (hidroklorik asit, pH ~1.5) kronik olarak ağza geri kaçması durumu olan reflü hastalığı, dişler üzerinde mekanik değil, tamamen kimyasal bir erimeye yol açar; bu tabloya “Perimolizis” veya “Dental Erozyon” denir. Reflüye bağlı aşınmanın genel diş aşınmalarından (bruksizm vb.) çok net klinik farkları vardır. Reflü erozyonunda, mide asidi ağza geldiğinde ilk olarak üst dişlerin arka (damak tarafı) yüzeylerine ve büyük azı dişlerinin çiğneyici yüzeylerine temas eder. Bu yüzden üst ön dişlerin arkasındaki mine tamamen eriyerek incelir ve dişlerin kesici kenarları şeffaflaşıp kırılganlaşır. Azı dişlerinin çiğneyici yüzeylerinde ise eski dolgular ada gibi yukarıda kalırken, etrafındaki doğal mine dokusu eriyerek çukurlaşır (kraterleşme). Bu asidik aşınma mekanik fırçalamayla birleşirse diş kaybı feci şekilde hızlanır.
