Hasta ağzına tam oturmayan, kenarları çok uzun veya zamanla kemik erimesi nedeniyle gevşeyip durmadan hareket eden bir protezi yıllarca kullanmaya devam ederse, protezin o sert plastik kenarı her çiğnemede diş eti mukozasını sürekli keser ve tahriş eder. Vücut bu kronik mekanik travmaya karşı o bölgedeki bağ dokusunu aşırı derecede çoğaltarak koruyucu bir tepki vermeye çalışır; bunun sonucunda protez kenarının her iki yanında yaprak şeklinde, kat kat büyümüş, acılı et parçaları oluşur, buna “Epulis Fissuratum” denir. Bu oluşum selim bir hiperplazidir ancak protezin takılmasını imkansızlaştırır. Tedavisinde öncelikle eski protez hastaya yasaklanır; dokunun ödeminin geçmesi beklenir. Eğer gerileme olmazsa, bu büyümüş et kitleleri lazerle veya cerrahi olarak tamamen kesilerek uzaklaştırılır. Yara iyileştikten sonra hastaya kenar uyumu kusursuz yeni bir protez yapılır.
